શેષનાગ પર શયન

amarnath.jpg

તારીખઃ ૧૭મી જુલાઈ ૨૦૦૫

મારી અમરનાથ યાત્રાનો ખરો પ્રારંભ આજે થયો છે… અમારે ૧૯મી તારીખે બાલતાલ પહોચવાનુ હતુ. અમારો જવાનો રુટ આ પ્રમાણે હતો

પહેલગામ — ૧૬ કીમી —> ચંદનવાડી — ૩ કીમી —> પીસ્સુ ટોપ — ૧૦ કીમી —> શેષનાગ — ૬ કીમી —> પોષપત્રી — ૬ કીમી —> પંચતરણી — ૪ કીમી —> સંગમ ટોપ — ૩ કીમી —> અમરનાથ ગુફા

અને ઉતરવાનો રુટ આ પ્રમાણે હતો…

અમરનાથ ગુફા — ૩ કીમી —> સંગમ ટોપ — ૬ કીમી —> બઢાઈ ટોપ — ૫ કીમી —> બાલતાલ — ૨ કીમી —> બાલતાલ પાર્કિંગ

અમે લગભગ ૮ વાગ્યા જેવા પહેલગામથી જીપમાં ચંદનવાડી પહોચ્યા. ચંદનવાડીથી અમારે ચાલવાનુ શરુ કરવાનુ હતું. અમે ૫ લોકો ચાલતા જવાના હતા અને બાકીના ૧૧ લોકો અમારી ટુરના હતા તેઓ ઘોડા પર જવાના હતા. આ પાંચ લોકોમાં હું, વિશ્વાસ, ચંદુ અને એક અંકલ આંન્ટી હતા.

અમે ચાલવાનુ શરુ કર્યુ… અમારુ પહેલુ મુકામ હતુ પીસ્સુ ટોપ જ્યાં પહોચવા માટે ૩ કીમી ચાલવાનુ હતું. ત્યાં પહોચવા માટે રસ્તા જેવુ કઈ હતુ જ નહી… ફક્ત પર્વત હતો અને તેના પરજ લગભગ ચઢવાનુ હતુ… ઘણી જ્ગ્યાએ તો ચાર પગે થઈ જવુ પડતુ હતુ… ખુબ કપરુ ચઢાણ હતુ… અમારા બુટ લપસ્યા કરતા હતા… અમે એકમેકને આધાર આપતા આપતા ઘીમે ઘીમે આગળ બધી રહ્યા હતા… અમે લગભગ ૨.૩૦ કલાક બાદ પીસ્સુ ટોપ પહોચ્યા… ત્યાં થોદો આરામ કરી આગળ વધ્યા… અમે ચાલ્યા કરતા હતા પણ અંતર કપાતુ નહતુ… જાણે કે મે ચાલતા જ નથી… અમારો વિચાર હતો કે અમે સાંજે ૬-૭ વાગ્યા જેવા પંચતરણી પહોચી જવુ… પીસ્સુ ટોપ થી શેષનાગ અને ત્યાંથી પંચતરણી લગભગ ૨૧ કીમી જેવુ ચાલવાનુ બાકી હતુ…

અમે ચાલ્યા કરતા હતા અને જ્યાં પુછીએ ત્યાં બધા એકજ જવાબ આપતા હતા કે હજી તો શેષનાગ ઘણૂ દુર છે… અમે લગભગ શેષનાગથી ૨ કીમી દુર હતા ત્યારે ચંદુ ખુબ થાકને લીધે નીચે પડી ગયો અને વિશ્વાસને પણ શ્વાસ ચઢવા લાગ્યો હતો… બન્ને એ ચાલવાની ના પાડી દીધી… ત્યારે લગભગ ૨ વાગ્યા હતા… થોડી વાર ત્યાં બેસી આરામ કર્યા બાદ બન્ને ને થોડી હિમ્મત આપી અને ફરીથી ચાલવાનુ ચાલુ કર્યુ…

અમે લગભગ ૫ વાગ્યા જેવા શેષનાગ પહોચ્યા અને ત્યાંથી આગળ જવા દેતા નહતા… અમારે ત્યાંજ રહેવુ પડે તેવુ હતુ… હું સવારથી કઈપણ ખાધા વગર ૧૪ કીમી ચાલ્યો હતો અને મને ઉલ્ટી થવા જેવુ થયા કરતુ હતુ… અમને રહેવા માટે એક તંબુ ભાડે મળી ગયો હતો…

શેષનાગ ખુબજ સુંદર જગ્યા છે… ત્યાં પાંચ નદીઓ ભેગી થાય છે અને મોટુ સરોવર બન્યુ છે… પાંચ નદીઓ પહાડ પરથી ઉતરી તે સરોવરમાં મળે છે અને તે પાંચ મુખ વાલુ સરોવર શેષનાગ જેવુ જ ભાષે છે અને તેથીજ તે જગ્યાને શેષનાગ કહે છે…

ખુબ ચાલવાના કારણે મારા પગમાં ત્રણ મોટા ફોલ્લા પડી ગયા હતા… પણ બુટ કાંઢવાના પણ હોશ નહતા… અમે માંડ માંડ સિક્યોરીટી ચકિંગથી તંબુ સુધી પહોચ્યા… હું તરતજ એક પલંગ પર પડ્યો અને ગોદડુ ઓઢી સુઈ ગયો… ઉંઘતો આવતી નહતી થાકને કારણે પણ બીજુ કઈ હોશ હતુ નહી… એ રાત્રે ત્યં ભયંકર ઠંડી પડતી હતી… અને ત્યાં ભયંકર વરસાદ પણ હતો… તંબુ વોટરપ્રુફ હતો એટલે વાંધો નહતો પણ ઠંડી ખુબ હતી… માંડ માંડ સવાર પાડી… સવારે ઉઠી અમારે આગળ પ્રયાણ કરવાનુ હતુ…

વધુ આવતા રવિવારે…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: