પડછાયો

sadow.jpg 

ડગલે પગલે ભવમાં હું જેનાથી ભરમાયો હતો,
કોને જઇ કહેવું કે એ મારો જ પડછાયો હતો ?

ભેદ અનહદનો મને ત્યારે જ સમજાયો હતો,
જે દિવસે હું કોઇની નજરોથી ઘેરાયો હતો.

નામ પર મારા કોઇ શરમાય એ એની કસૂર ?
હું વિના વાંકે જીવન આખું વગોવાયો હતો.

ખુદ ઉષા-સંધ્યા ન એનો દઇ શકી કોઇ જવાબ,
લોહીથી સૂરજનો પાલવ કેમ ખરડાયો હતો ?

તારી આંખોના ઇશારે મારી એકલતા ટળી,
ભરસભામાં હું નહિતર ખૂબ મૂંઝાયો હતો.

માફ કરજે થઇ શક્યું ના આપણું જગમાં મિલન,
ભીડ કૈં એવી હતી કે હું જ રઘવાયો હતો.

આ ગઝલ કેરી ઇમારત છે અડીખમ આજ પણ,
એના પાયે ‘શૂન્ય’ કેરો પ્રાણ પૂરાયો હતો.

– શુન્ય પાલનપુરી

5 Responses to “પડછાયો”

  1. વિશાલ Says:

    સુંદર રચના

  2. વિવેક Says:

    સુંદર રચના…

  3. વિશ્વદીપ બારડ Says:

    માફ કરજે થઇ શક્યું ના આપણું જગમાં મિલન,
    ભીડ કૈં એવી હતી કે હું જ રઘવાયો હતો.

    આ ગઝલ કેરી ઇમારત છે અડીખમ આજ પણ,
    એના પાયે ‘શૂન્ય’ કેરો પ્રાણ પૂરાયો હતો.

    Very nice Gazal..

  4. Devika Dhruva Says:

    ખુદ ઉષા-સંધ્યા ન એનો દઇ શકી કોઇ જવાબ,
    લોહીથી સૂરજનો પાલવ કેમ ખરડાયો હતો ?

    very nice..

  5. vimal Says:

    superb chakachak..

    enjoy and alldabest

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: