ભુંસાયેલા શબ્દો
By રાજીવ ગોહેલ

ઊર્મિઓના સાગર કિનારે…
ઉઠતી ભરતીના સહારે…
કાગળ રુપી રેતી પર,
કવિતા રુપી શબ્દોને,
હું લખી રહ્યો છું
અને
તેજ સાગર કિનારે…
તેજ ભરતીના,
આવેગ સભર મોજાઓ…
કાગળ રુપી રેતી પરથી,
કવિતા રુપી શબ્દોને,
નિર્દયતાથી
ભુંસી રહ્યા છે
- રાજીવ
This entry was posted on April 24, 2008 at 10:00 AM and is filed under સ્વ-રચિત. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
April 24, 2008 at 6:41 PM
khub j sundar shabdo
April 24, 2008 at 9:37 PM
nani pan sundar rachana.. sundar bhav..
April 25, 2008 at 12:00 AM
બહુ નકારાત્મક છે.
ભલે મોજાં ભુંસતાં રહે, લખ્યા કરવાની અને ભુંસાતા જવાની મજા માણી લો .
જે વર્તમાનમાં જીવે છે, તે આની પરવા કરતા નથી. બસ આ ક્ષણને માણો.
April 25, 2008 at 4:33 AM
કવિતા રુપી શબ્દોને,
નિર્દયતાથી
ભુંસી રહ્યા છે
વાહ્
યાદ આવી મઝલૂમીની
અહીં સાગરની ગહનતામાં આવો
મોજાંઓ કહે છે પોકારી હું જયારે કિનારે ચાલુ છું.
પ્રત્યેક વિસામો ચાહે છે આ મારી સફર થંભી જાયે
સમજું છું સમયની દાનત ને હું એથી વધારે ચાલુ છું.
ધબકાર નથી આ હૈયાનો કોઈનો મભમ સંદેશો છે
હું એના સહારે બોલું છું, એના જ ઈશારે ચાલુ છું.
થાકીને લોથ થયો છું પણ કયારેય નથી બેઠો રુસવા
આ ગર્વ નથી ગૌરવ છે, હું મારા વિચારે ચાલુ છું.
અને રેતીમા ફરી લખુ છું
April 25, 2008 at 1:29 PM
આવેગ સભર મોજાઓ…
કાગળ રુપી રેતી પરથી,
કવિતા રુપી શબ્દોને,
નિર્દયતાથી
ભુંસી રહ્યા છે
khub j bhavshabhar
April 25, 2008 at 2:53 PM
સુંદર રચના…
બહુ વિચારીયે તો વાત એક્દમ સાચી લાગે છે
April 26, 2008 at 1:14 PM
Wah, maja aavi gayi
April 27, 2008 at 4:29 PM
Alag pan sundar kruti…!
May 1, 2008 at 12:36 AM
શેર યાદ આવે છે
બચપનસે રહા શૌક હમે નામ મીટાને કા
રેતમેં લીખતે રહે ઔર મીટાતે રહે
http://jayeshupadhyaya.wordpress.com