લંબચોરસ ઓરડામાં એક સમય ઘૂંટાય છે
વક્ર રેખાઓ ક્ષણોની શ્ર્વાસમાં છેદાય છે
શક્યતાનું એક પણ વર્તુળ નથી પૂરું થતું
હર ક્ષણે કંપાસની તીણી અણી ભોંકાય છે
ચાલ સંબંધોનું કોઈ કોણમાપક શોધીએ
કે હૃદયને કેટલા અંશો સુધી છેદાય છે
- નયન દેસાઈ
લંબચોરસ ઓરડામાં એક સમય ઘૂંટાય છે
વક્ર રેખાઓ ક્ષણોની શ્ર્વાસમાં છેદાય છે
શક્યતાનું એક પણ વર્તુળ નથી પૂરું થતું
હર ક્ષણે કંપાસની તીણી અણી ભોંકાય છે
ચાલ સંબંધોનું કોઈ કોણમાપક શોધીએ
કે હૃદયને કેટલા અંશો સુધી છેદાય છે
- નયન દેસાઈ
January 26, 2008 at 2:05 AM
ચાલ સંબંધોનું કોઈ કોણમાપક શોધીએ
કે હૃદયને કેટલા અંશો સુધી છેદાય છે
khub j dhardar rachana
January 26, 2008 at 2:56 AM
માશાલ્લાહ,નયનભાઇ
January 26, 2008 at 3:01 AM
Sundar rachana…
કે હૃદયને કેટલા અંશો સુધી છેદાય છે
January 26, 2008 at 5:20 AM
આખી ગઝલ આ પ્રમાણે છે:
લંબચોરસ ઓરડામાં એક સમય ઘૂંટાય છે,
વક્ર રેખાઓ ક્ષણોની શ્વાસમાં છેદાય છે.
શક્યતાનું એક પણ વર્તુળ નથી પૂરું થતું,
હરક્ષણે કંપાસની તીણી અણી ભોંકાય છે.
ચાલ, સંબંધોનું કોઈ કણમાપક શોધીએ,
કે, હૃદયને કેટલા અંશો સુધી છેદાય છે.
આરજૂના કાટખૂણે જિંદગી તૂટી પડે -
ને પછી એ મોતનાં બિંદુ સુધી લંબાય છે.
બે સમાંતર રેખની વચ્ચેનો હું અવકાશ છું,
શૂન્યતાની સાંકળો મારા વડે બંધાય છે.
January 26, 2008 at 1:17 PM
નવા કલ્પનોથી મઢાઈને કવિતા જ્યાં જ્યાં અને
જ્યારે જ્યારે અવતરે છે ત્યાં ત્યાં અને ત્યારે ત્યારે
વનવગડે મોર નૃત્ય કરતો હોય એવું લાગે છે.
આ કવિતા(ગઝલ) આનું ઉત્તમ ઉદાહરણ પૂરું પાડે
છે.
નયન અંજાઈ જાય એવી રચના છે.
January 26, 2008 at 6:21 PM
નયનની આ સુંદર ગઝલમાં બધાને ગમે તેવી પંક્તીઓ
આરજૂના કાટખૂણે જિંદગી તૂટી પડે -
ને પછી એ મોતનાં બિંદુ સુધી લંબાય છે.
બે સમાંતર રેખની વચ્ચેનો હું અવકાશ છું,
શૂન્યતાની સાંકળો મારા વડે બંધાય છે.
બદલ િવવેકમને ધન્યવાદ
કદાચ આ
No 1 has one angle.
No 2 has two angles.
No 3 has three angles.
No 4 (which used to be written +) has four angles.
and “O” has no angles પ્રશ્નમાંથી ગઝલની પ્રરણા મળી હશે?
February 7, 2008 at 3:06 PM
jindagine kavitani bhumitima
maapvani alag j majaa avi…..!!!!