ફુલ તો એની
ફોરમ ઢાળી રાજી
વાયરો ક્યાં જઈ ગંધ વખાણે
ફુલ તો એનું કાંઇ ન જાણે
ભમરા પુછે ભેદ, તો લળી મૂગું મરતું લાજી
એક ખુણે આ આયખું નાનું,
કેવું વીતી જાય મજાનું!
કોઇનું નહી ફરિયાદી ને કોઈનું નહીં કાજી
એનું નિજમાં રંગમાં રાતું,
ખુશ્બુભર્યું એકલું ખાતું
મસળી નાખે કોઇ તો સામે
મ્હેક દે તાજી તાજી!
ફૂલ તો એની ફોરમ ઢાળી રાજી.
- મકરંદ દવે

November 28, 2007 at 2:46 AM
મસળી નાખે કોઇ તો સામે મ્હેક દે તાજી તાજી! ભારતીય સંસ્ક્રૂતિનું આથી ઉમદા ઉદાહરણ કયું હોઇ શકે?
November 28, 2007 at 4:39 AM
sundar kaavya!
November 28, 2007 at 6:28 AM
sundar
November 29, 2007 at 3:20 PM
ફૂલ તો એની ફોરમ ઢાળી રાજી.. સુંદર શબ્દો… સુંદર ભાવાભિવ્યક્તિ..