ઊઘડતા હોઠના સ્પંદનમાં વિસ્તરી જાઉં
તને ચૂમું, તો હું વાતાવરણ બની જાઉં
તને હું જોઉં, તો થઈ જાઉં સ્થિર, સમયની જેમ
તને અડું, તો હવામાં વહી વહી જાઉં
સુગંધને કોઈ આકાર દઈ શકાતો નથી
કળી કળીમાં તને, નહિ તો, કોતરી જાઉં
તું તરવરે છે લહેરાતી ધૂમ્રસેરોમાં
અને હું તારા વળાંકો ઉપર વળી જાઉં
બહુ બહુ તો તને આંખમાં હું બંધ કરું
બહુ બહુ તો તને શ્ર્વાસમાં ભરી જાઉં
-હેમંત ધોરડા
November 5, 2007 at 7:39 AM
hemantbhai ne 3 varsh pahelaa INT na mushayra ma manvaa malya. teo nana kad na virat kavi che.
emni vadhu rachna o pirsta rahejo.
jai gurjari
Chetan Framewala
November 6, 2007 at 12:42 AM
khub j sundar rachana
November 6, 2007 at 2:36 AM
તને ચૂમું, તો હું વાતાવરણ બની જાઉં
adbhut rachana